En dan is er weer een weekend voorbij. Een weekend waar ik helaas weinig tot niets aan heb gehad. Het begon eigenlijk vrijdag al, toen ik de auto van m'n vader ging terugbrengen (nu ik mijn nieuwe auto nog niet heb, kon ik de zijne zolang lenen). Ik wilde even zijn auto voltanken, maar bij het tankstation kreeg ik tot 2x toe geen benzine na het invoeren van mijn bankpas in de pinautomaat. Uiteindelijk gaven we het maar op.
Toen ik echter 's avonds een bedrag van mijn spaar- naar mijn betaalrekening wilde overmaken met mijn Rabo reader, kreeg ik een kaartfout te zien. Meteen natuurlijk dat rare gedoe bij het tankstation in m'n hoofd gekregen, en omdat ik toch al niet veel kan hebben momenteel ging ik direct over de rooie. Achteraf bleek gewoon dat m'n reader kapot was, en er met mijn kaart niets aan de hand was, maar het geeft een aardig inkijkje in hoe ik er mentaal momenteel voorsta.
Op zaterdag ben ik het huis niet uit geweest, ik had er noch de puf, noch de moed voor. Ik heb constant een beetje binnen lopen te rommelen; beetje televisie kijken, beetje aan de pc werken, klein beetje opruimen. De zondag (hoewel nog niet helemaal voorbij) was erger. Bij het opstaan voelde ik me al zeer ongemakkelijk, en dit is momenteel eigenlijk nog steeds zo. Ik heb al de hele dag last van een drukkend en benauwend gevoel aan de linkerzijde van mijn borst, en om dit een beetje te verlichten trek ik ontzettend met mijn schouders. Gevolg: spierpijn in m'n gehele bovenlichaam.
Daar komt nog bij dat ik momenteel alleen nog kan slapen als ik op mijn rechterzij lig. Op mijn linkerzij liggen kan ik niet, dan wordt het drukkende gevoel aan die kant te veel voor me, en doe ik geen oog meer dicht. Een echt goede nachtrust is er dus ook niet bij.
Morgen (maandag) kan ik terug naar mijn psycholoog, en kunnen we hopelijk een echte start maken met een herstelproces. Ik hoop het, mijn algehele stemming wordt er niet bepaald beter van als je je 24/24 opgejaagd en rottig voelt.
Omdat het anders wel een heel erg negatief verhaal wordt, wil ik positief afsluiten: via m'n moeder heb ik rustgevende en natuurlijke tabletten gekregen, en zelf heb ik de stap genomen om me in te schrijven voor de City Run. Dit is een onderdeel van de Eindhovense Marathon die medio oktober gehouden wordt. De City Run is gelukkig geen 42, maar slechts 6 kilometer. Ik heb me tot doel gesteld die Run te kunnen uitlopen!
Rest me nog iedereen te bedanken voor de lieve en welgemeende reacties; dank jullie wel allemaal! Dat doet me goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten